1. Szron na króćcu powrotnym sprężarki
Szron na króćcu powrotnym sprężarki oznacza, że temperatura gazu powrotnego sprężarki jest zbyt niska, a wszyscy wiemy, że jeśli czynnik chłodniczy tej samej jakości zmieni objętość i ciśnienie, temperatura będzie miała inną wydajność, to znaczy, jeśli ciekły czynnik chłodniczy pochłania więcej ciepła, wówczas czynnik chłodniczy tej samej jakości będzie działał pod wysokim ciśnieniem, temperaturą i objętością, a jeśli absorpcja ciepła będzie mniejsza, ciśnienie, temperatura i objętość będą niskie.
Oznacza to, że jeśli temperatura gazu powrotnego ze sprężarki jest niska, będzie to na ogół wskazywało niskie ciśnienie powrotne i jednocześnie dużą ilość czynnika chłodniczego o tej samej objętości, a główną przyczyną tej sytuacji jest przepływ czynnika chłodniczego przez parownik nie jest w stanie całkowicie pochłonąć ciepła potrzebnego do jego własnego rozprężenia do określonej wartości ciśnienia i temperatury, co skutkuje stosunkowo niską temperaturą, ciśnieniem i objętością powietrza powrotnego.
Istnieją dwie przyczyny tego problemu:
1. Dopływ ciekłego czynnika chłodniczego do przepustnicy jest normalny, ale parownik nie może normalnie absorbować ciepła i dostarczać czynnika chłodniczego w celu jego rozprężenia.
2. Parownik normalnie pobiera ciepło, ale dopływ czynnika chłodniczego do przepustnicy jest za duży, to znaczy przepływ czynnika chłodniczego jest za duży, co zwykle rozumiemy jako za dużo fluoru, to znaczy więcej fluoru również spowoduje niskie ciśnienie.
Po drugie, z powodu braku fluoru, gaz powrotny sprężarki zamarza
1. Ze względu na mały przepływ czynnika chłodniczego, pierwsza rozszerzalna przestrzeń czynnika chłodniczego zacznie się rozszerzać po wypłynięciu czynnika chłodniczego z tylnej części przepustnicy, a większość z nas widzi, że oszronienie głowicy separatora z tyłu koniec zaworu rozprężnego jest często spowodowany brakiem fluoru lub niewystarczającym przepływem zaworu rozprężnego, zbyt małe rozprężenie czynnika chłodniczego nie spowoduje wykorzystania całej powierzchni parownika i spowoduje jedynie lokalne wytworzenie niskiej temperatury w parowniku.
Po miejscowym oszronieniu, w związku z utworzeniem się warstwy izolacji termicznej na powierzchni parownika i małą wymianą ciepła w tym obszarze, ekspansja czynnika chłodniczego zostanie przeniesiona na inne obszary, a cały parownik będzie stopniowo oszarzać lub zamarzać, a cały parownik utworzy warstwę izolacji termicznej, więc ekspansja rozprzestrzeni się na rurę powietrza powrotnego sprężarki i spowoduje oszronienie powietrza powrotnego sprężarki.
2. Ze względu na małą ilość czynnika chłodniczego temperatura parowania jest niska ze względu na niskie ciśnienie parowania w parowniku, co stopniowo doprowadzi do kondensacji parownika, tworząc warstwę izolacji termicznej i przenosząc punkt rozprężania na powrót sprężarki powietrza, co może spowodować oszronienie powietrza powrotnego sprężarki. Obydwa powyższe punkty pokażą oszronienie parownika zanim zamarznie gaz powrotny sprężarki.
W rzeczywistości w większości przypadków w przypadku zjawiska oszronienia, o ile zawór obejściowy gorącego gazu jest wyregulowany, specyficzną metodą jest otwarcie tylnej pokrywy zaworu obejściowego gorącego gazu, a następnie użycie klucza sześciokątnego nr 8 do dokręcenia obróć nakrętkę regulacyjną w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, proces regulacji nie powinien być zbyt szybki, zazwyczaj należy zrobić pauzę na około pół obrotu, pozwolić systemowi pracować przez pewien czas, aby sprawdzić stan oszronienia, a następnie zdecydować, czy kontynuować regulację. Przed dokręceniem zaślepki poczekaj, aż praca będzie stabilna i oszronienie sprężarki zniknie.
W modelach o pojemności poniżej 15 metrów sześciennych, ponieważ nie ma zaworu obejściowego gorącego gazu, w przypadku poważnego zjawiska zamarzania można odpowiednio zwiększyć ciśnienie początkowe przełącznika ciśnieniowego wentylatora skraplacza. Specyficzna metoda polega na tym, aby najpierw znaleźć przełącznik ciśnienia, odkręcić nakrętkę regulacyjną przełącznika ciśnienia, aby zamocować mały element, a następnie obrócić w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara za pomocą śrubokręta krzyżakowego.
3. Oszronienie głowicy cylindrów (w ciężkich przypadkach oszronienie skrzyni korbowej)
Oszronienie głowicy cylindrów spowodowane jest zassaniem do sprężarki dużej ilości mokrej pary lub czynnika chłodniczego. Głównymi tego przyczynami są:
1. Otwarcie termodynamicznego zaworu rozprężnego jest zbyt duże, a worek do pomiaru temperatury jest nieprawidłowo zamontowany lub mocowanie jest luźne, przez co temperatura jest zbyt wysoka i rdzeń zaworu otwiera się nieprawidłowo. Termostatyczny zawór rozprężny to działający bezpośrednio regulator proporcjonalny, który wykorzystuje przegrzanie na wylocie parownika jako sygnał zwrotny i porównuje je z daną wartością przegrzania w celu wygenerowania sygnału odchylenia w celu regulacji przepływu czynnika chłodniczego wpływającego do parownika, co integruje przetwornik, regulator i siłownik.
Zgodnie z różnymi metodami równoważenia, termostatyczny zawór rozprężny można podzielić na dwa typy: termostatyczny zawór rozprężny z wewnętrzną równowagą i zewnętrzny zrównoważony termostatyczny zawór rozprężny. Ciekły czynnik chłodniczy odparowuje w parowniku i pochłania ciepło, a gdy wpływa do wylotu parownika, zostaje całkowicie odparowany i posiada pewną ilość przegrzania. Cylinder termostatycznego zaworu rozprężnego jest podłączony do przewodu wylotowego parownika i mierzona jest temperatura na wylocie parownika. Jeżeli ciecz w termostacie jest taka sama jak czynnik chłodniczy, to ciśnienie cieczy nad membraną termostatycznego zaworu rozprężnego jest większe niż ciśnienie cieczy pod membraną i im wyższa jest temperatura na wylocie z parownika, tj. większe przegrzanie, tym większe ciśnienie cieczy nad membraną.
Ta różnica ciśnień jest równoważona przez napięcie pręta wyrzutnika i sprężyny regulacyjnej pod membraną. Zmieniając napięcie sprężyny regulacyjnej, można zmienić górną siłę wypychacza pręta wypychacza, a tym samym zmienić otwarcie zaworu iglicowego. Oczywiście przegrzanie parownika może również prowadzić do zmiany otwarcia zaworu iglicowego. Gdy sprężyna regulacyjna zostanie ustawiona w określonym położeniu, zawór rozprężny automatycznie zmieni otwarcie zaworu iglicowego w zależności od temperatury na wylocie parownika, tak że przegrzanie na wylocie parownika utrzyma się na określonej wartości.
Otwarcie termostatycznego zaworu rozprężnego jest zbyt duże, a zespół czujnika temperatury jest zainstalowany nieprawidłowo lub luźno zamocowany, przez co temperatura jest zbyt wysoka, a rdzeń zaworu otwiera się nieprawidłowo, przez co zasysana jest duża ilość mokrej pary sprężarka i głowica cylindrów są oszronione. Termostatyczny zawór rozprężny używany jest w połączeniu z regulacją przegrzania podczas pracy parownika.
Jeżeli przegrzanie na wylocie parownika jest zbyt duże, sekcja przegrzania z tyłu parownika jest zbyt długa, a wydajność chłodnicza zostanie znacznie zmniejszona; Jeśli przegrzanie na wylocie jest zbyt małe, może to spowodować szok cieczowy w sprężarce, a nawet oszronienie głowicy cylindrów. Powszechnie uważa się, że zawór rozprężny powinien być ustawiony na wylocie z parownika, a przegrzanie robocze powinno wynosić 3–8 stopni.
2. Nieszczelność elektrozaworu zasilania cieczą lub niezamknięcie zaworu rozprężnego podczas wyłączania powoduje gromadzenie się dużej ilości ciekłego czynnika chłodniczego w parowniku przed uruchomieniem. Przekaźnik temperatury używany jest w połączeniu z zaworem elektromagnetycznym do kontrolowania temperatury przechowywania.
Gdy temperatura w chłodni jest wyższa niż górna granica wartości początkowej, styk przekaźnika temperatury zostaje włączony, cewka zaworu elektromagnetycznego zostaje zasilona, zawór zostaje otwarty, a czynnik chłodniczy wpływa do parownika w celu schłodzenia; Gdy temperatura przechowywania jest niższa niż dolna granica ustawionej wartości, styk przekaźnika temperatury zostaje rozłączony, prąd cewki elektrozaworu zostaje odcięty, elektrozawór zostaje zamknięty, a czynnik chłodniczy przestaje wpływać do parownika, dzięki czemu temperatura przechowywania można regulować w wymaganym zakresie.
3. Podczas uruchamiania sprężarki zawór odcinający na ssaniu jest otwierany zbyt mocno lub zbyt wcześnie.
4. Gdy w układzie jest za dużo czynnika chłodniczego, poziom cieczy w skraplaczu wzrasta, powierzchnia wymiany ciepła skraplania zmniejsza się, a ciśnienie skraplania wzrasta, czyli wzrasta ciśnienie przed zaworem rozprężnym i wzrasta dawka chłodnicza wpływająca do parownika, a ciekły czynnik chłodniczy nie może całkowicie odparować w parowniku, więc sprężarka zasysa mokrą parę, cylinder jest zimny lub nawet oszroniony i może spowodować „szok cieczowy”, a ciśnienie parowania również wzrośnie wysoki.
